İnsanlar, doğar doğmaz öğrenme gayreti içersindedirler. Annesinden yeni doğan bebek
önce ağlamayı ve annesini emmeyi öğrenir.Daha sonrada çeşitli hareketler yapmaya,dikkatli bakmaya başlar.Artık onun için öğrenme bir ihtiyaç olmuştur. Öldüğü güne kadar da bu böyle devam edecektir.
Bu öğrenmeler bazen isteyerek, bazen de istemeden, hatta farkında bile olmadan olur.Çocuğu öğrenmeler sırasında etkileyecek,yol gösterecek ve de öğretecek biri vardır .Bu kişi öğretmendir. Öğretmen öğrettikçe; çocuk şekillenecek,kelime ve bilgi hazinesi zenginleşecektir.Kimdir öğretmenŞ Onu tanımak,bilmek kolay olamasa gerek.Öğretmen de her şeyden önce bir insandır; sever,sevilir. Onun da bizim gibi ihtiyaçları vardır.Öğretmen bir bahçıvandır;fidan yetiştirir. Öğretmen, bir dok- tordur; hastalara yardımcı olur,yaralarını sarar.Öğretmen bir mühendistir, eserinin plan ve projesini çizer.Öğretmen bir mimardır; eserini inşa eder.Öğretmen bir işçidir; eserinin demirini,harcını,kumunu kendisi hazırlar.Öğretmen bir psikolog, sosyologtur; toplumun yaşantısına yön verir dertlerini dinler. En önemlisi öğretmen;vatanını,milletini, bayrağını,dinini sevenTürkmilliyetçisidir.İşte bunun içindir ki,bu özellikleri taşıyan,bu özellikleri taşıyan öğrenciler yetiştiren öğretmenin elini öpmek gerekir.
Öğretmenin kim olduğunu önderimiz Atatürk, şu güzel sözüyle ifade etmiştir. “Öğretmenler Yeni nesil sizin eseriniz olacaktır.” Böyle değil midirŞÖğretmen toplumu kalkındıracak, batıracak kişileri yetiştirmesi elindedir. Yine bir konuşmasında:”Benim anlatılacak yönüm öğretmenliğimdir.”Demiştir.
demiştir.Atatürk,şu sözüyle de öğretmenin kıymetini,değerini ne güzel belirtmiştir:”Milletleri kutra- ranlar yalnız ve ancak öğretmenlerimizdir.”Demiştir.Öğretmenlerin içersinde en önemlisi sınıf öğretmenleridir.Çünkü binanın temelini atan onlardır.Temel ne kadar sağlam atılırsa bina o kadar sağlam olur.Aksi halde çürük temel üzerine ne kadar güzel ve sağlam bina yaparsak yapalım,bina yıkılmaya mahkumdur.Öğretmen mum gibidir.Çevresini aydınlattıkça erir,yok olur.
Bu kadar zor işi olan öğretmenin mutlu olması da kolaydır.Yetiştirdiği fidanlardan birini dahi vatanına,milletine ,,anasına,babasına ve kendine faydalı biri olarak görürse mutlu olur.Yorgunluğu- , derdini,kederini unutur.Ne mutlu bu tadı alan öğretmenlere! Ne mutlu bir eser bırakan öğretmenlere! Ne mutlu Türk öğretmenine!
Durmuş YIĞMAN