Gün Salı.
İskambil kağıtları gibi düşerken takvim yaprakları,
Ağıtların sonu gelmez,
Sorgular, korkular, sancılar bitmez.
Bir gün;
Diyebilsek ki Gün sayılı.
Yine ışıklansa fersiz gözler.
Kahkahaları duyabilsek çepeçevre
Ve gülebilsek yine, içten yürekten.
Salılardan bir gün yine, öylesine
Baharların sonu gelmişçesine,
Kurumuşçasına tüm pınarlar
Sönmüş fenerler misali güneşler suskun;
Beklenen yollarda yine,
Sen yoksun
Öznur KARAYUMAK,